Είπα τον έρωτα την υγεία του ρόδου την αχτίδα
Που μονάχη ολόισα βρίσκει την καρδιά
Την Ελλάδα που με σιγουριά πατάει στη θάλασσα
Την Ελλάδα που με ταξιδεύει πάντοτε
Σε γυμνά χιονόδοξα βουνά.

Οδυσσέας Ελύτης

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Δίρφυς



  Θα μπορούσα αναπολήσω πολλές στιγμές που στο παρελθόν έχω ζήσει στις πλαγιές και την κορυφή της Δίρφυς. Μα τώρα θα  υμνήσω το υπέροχο αυτό  βουνό της Εύβοιας από ένα σημείο αρκετά μακριά. Λίγο μετά την Νέα Αρτάκη  στο δρόμο για τα Ψαχνά θα συναντήσετε έναν όμορφο υδροβιότοπο. Από αυτό το σημείο όσες φορές πέρναγα αγνάντευα το βουνό της Ήρας  ντυμένο με της κάθε εποχής  τη φορεσιά. Και το βουνό πάντα μου “έκλεινε” το μάτι, μια αίσθηση που προερχόταν από τα νερά του υδροβιότοπου καθώς εκεί κατηφόριζε το βουνό να καθρεπτιστεί. Αυτή τη φορά δεν αντιστάθηκα στα θέλγητρα της, σταμάτησα και την γύρεψα μέσα στο νερό. Και να σου, ανταποκρίθηκε και άρχισε να λικνίζεται για χάρη μου. Με σαγήνεψε με τα κάλλη της πλαισιωμένα από τούφες άσπρων νεφών,  σαν νύφες που ήρθαν να στολίσουν την κυρά τους. Και αν αληθεύει πως η Ήρα κατοικούσε εκεί ψηλά σίγουρο από δω θα πέρασε ο Δίας και θα μαγεύτηκε από την ομορφιά της πριν πάει να την συναντήσει εκεί πάνω.  Λοιπόν αν σας φέρει ο δρόμος σε αυτά τα μέρη ( σας προτείνω απογευματινές ώρες) μην λησμονήσετε, σταθείτε για λίγο, μπορεί ο Αίολός να έχει αποσύρει τον Σκίρωνα (Μαΐστρο), τα νερά του υδροβιότοπου να ημερέψουν και τότε είναι που θα κατέβει  η Ήρα,  η Δίρφυ, το βουνό να σας ανταμώσει και να λικνιστεί για την δική σας χάρη. 




Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

Λουτρά της Αιδηψού



Τα Λουτρά της Αιδηψού , η Νύφη του Βόρειου Ευβοϊκού και σαν εικόνα μου αποτυπώνεται κάθε φορά που  την ανταμώνω ερχόμενος από τον παραλιακό δρόμο Λίμνης – Αιδηψού. Εικόνα με την πόλη χαμηλά να αχνίζει μέσα στους ατμούς των πηγών της σαν να ναι αυτό το άρωμα που αναβλύζει από τα έγκατά της και την περιβάλει. Εκεί ανάμεσα πλέκονται και οι ακτίνες του Ήλιου δίνοντας στο κορμί της χρυσαφένια όψη.
Κάπως έτσι αντίκριζα την Πόλη περαστικός ή απολαμβάνοντας κάποιο ηλιοβασίλεμα περπατώντας στον παραλιακό της δρόμο.
Αυτή την φορά όμως  με περίμενε μια έκπληξη!!! Άρχισε την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς και στο δρόμο  ακόμα, πριν φτάσω, όλα έδειχναν ότι θα ήταν διαφορετικά,  οδηγούσα μέσα σε ένα κατάλευκο τοπίο με τον δρόμο ίσα να ξεχωρίζει μέσα στον χιόνι που τα είχε σκεπάσει όλα. Μάταια  περίμενα στην συνηθισμένη στάση μου να διακρίνω χαμηλά την πόλη.
Μόνο η αντίθεση  από το ξενοδοχείο Ηράκλειον μου άφηνε μια υποψία ότι παρά τις δυσκολίες που μπορεί να φέρει ένας Χιονιάς σε μια παραλιακή πόλη σίγουρα θα κατάφερε να ντύσει μια Νύφη με το λευκό πέπλο που της αρμόζει. Νύφη όμως, και δεν άφηνε να την θαυμάσω (το λέει και το έθιμο) την …..παραμονή!!!
Έκανα υπομονή και περίμενα την αλλαγή του χρόνου για να θαυμάσω την ομορφιά της. Αρχικά την απόλαυσα, την επομένη μέρα σε μια απογευματινή βόλτα μαζί με την οικογένεια μου. Περπατήσαμε στους χιονισμένους δρόμους της με τα παλαιά κτίρια της να είναι σαν να βγαίνουν μέσα από παραμύθι. Ακόμα και το παραπονεμένο «Κύμα», γυμνωμένο ακόμα περιμένοντας την αναστύλωσή του, φρόντισε η Νύφη να το περιβάλει με το Λευκό της και να το προβάλει σαν ένα από τα κοσμήματά της. Και φυσικά μέσα από το λευκό πάντα να περιβάλει αυτό το όμορφο τοπίο η άχνα των ατμών και να αναδύεται και συ να το απολαμβάνεις σαν την μυρωδιά από ζεστό αφέψημα  που αχνίζει.
 Με μια τέτοια εικόνα κάπου η νύχτα θέλησε να σκεπάσει τα Λουτρά αλλά κάτι έλεγε μέσα μου ότι τελικά θα γινόταν το αντίθετο και δεν θα ήθελα να χάσω με τίποτε αυτό το λευκό τοπίο να λάμπει μες την Νύχτα!!! Και κάτι ακόμα περισσότερο!!! Αυτήν την Εποχή η νύχτα παραδίδει  το βασίλειο της, στο Χάραμα και την Αυγή, στο τέλειο σημείο. Μακριά στο δρόμο της Ανατολής προς το Νότο, ακριβώς πάνω στην κορμοστασιά του όρους Καντήλι στη  Λίμνη. Εκεί  διαλέγει να εμφανιστεί ο Ήλιος Γενάρη μήνα. 
Όλα αυτά με έκαναν να ξενυχτίσω  με αυτή τη σκέψη και τίποτε  δεν θα με σταματούσε να το απολαύσω !!
Οι πρώτες πρωινές ώρες της δεύτερης μέρας του 2015 με βρήκαν να περπατώ στους παγωμένους δρόμους των Λουτρών και μετά από λίγο να κατεβαίνω ακριβώς κάτω από το Ξενοδοχείο Θερμαί Σύλλα,  εκεί που οι θερμές πηγές ανταμώνουν την θάλασσα. Σε κείνο το σημείο αφέθηκα να απολαύσω τις στιγμές που σκοτάδι και φως, ανταμώνουν, γεννώντας τις Αυγής τα Χρώματα.
Και το πρωινό τα είχε όλα… το σκοτάδι να διαπερνά το λευκοντυμένο τοπίο της Ευβοϊκής Γής, μαζί  με τις αποχρώσεις που γεννά το σμίξιμο του ζεστού με το κρύο, ….της Γής και της Θάλασσας. Τα σύννεφα να ανακατώνονται  με  τον ξάστερο ουρανό και όλα μαζί να χρωματίζονται σιγά σιγά από τις ακτίνες του Ηλιάτορα που ξεπηδούσαν από το Όρος Καντήλι  Το απόλυτο όνειρο ενός  εραστή της φωτογραφίας.
 
Όλο αυτό το φώς έτρεξε πια πάνω στα νερά του Βόρειου Ευβοϊκού  και ήρθε να με ανταμώσει. Με αγκάλιασε, με ζέστανε για άλλη μια φορά, την πρώτη φορά για το 2015. Και γω όμως δεν το άφησα από τα μάτια μου, το είχα μαζί μου καθώς ανηφόρισα αντίθετα πια προς την έξοδο των Λουτρών. Ψηλά, εκεί που μου  έταξε η  Νύφη του Βόρειου Ευβοϊκού ότι θα δω το νυφικό της και θα σηκώσει το πέπλο της για χάρη μου. Και να τη εκεί πιο χαμηλά, υπέροχη, ντυμένη με το κάτασπρο νυφικό του χιονιά και το πρόσωπο της να ροδοκοκκινίζει με το χάδι του Πρωινού Ήλιου.
 
ΚΑΛΗΜΕΡΑ...  


















 
Απογευματινός περίπατος


Εναγκαλισμός........Κρύο - Ζεστό....Γη και Θάλασσα


"Περπατήσαμε στους χιονισμένους δρόμους της με τα παλαιά κτίρια της να είναι σαν να βγαίνουν μέσα από παραμύθι."
Το καθρέπτισμα του Δημαρχείου

Το Παλαιό Υδροθεραπευτήριο των Αγίων Αναργύρων"
 





























 
"Ακόμα και το παραπονεμένο «Κύμα», φρόντισε η Νύφη να το περιβάλει με το Λευκό της και να το προβάλει σαν ένα από τα κοσμήματά της"
 

























Οι Αποχρώσεις της Αυγής
06:32
06:42
07:14
07:51
08:02
08:08
08:11


Ξημέρωμα κάτω από το Ξενοδοχείο "Θερμαί Σύλλα"








Το Φώς δεν άφησα απ τα μάτια μου


 
 
 
 
 
"Η Νύφη σήκωσε το πέπλο της...."

 
 
 
 
 



Οι δύο όψεις το Παλαιού Ταχυδρομείου
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

  "....Και να τη εκεί πιο χαμηλά υπέροχη ντυμένη με το κάτασπρο νυφικό του χιονιά και το πρόσωπο της να ροδοκοκκινίζει με το χάδι του Πρωινού Ήλιου...."