Είπα τον έρωτα την υγεία του ρόδου την αχτίδα
Που μονάχη ολόισα βρίσκει την καρδιά
Την Ελλάδα που με σιγουριά πατάει στη θάλασσα
Την Ελλάδα που με ταξιδεύει πάντοτε
Σε γυμνά χιονόδοξα βουνά.

Οδυσσέας Ελύτης

Κυριακή 15 Ιουνίου 2014

Αρχαία Κόρινθος






  Μαθημάτων Ιστορίας συνέχεια, ο εναλλακτικός τίτλος. Μαθήματα Ιστορίας που αρχίζουν  από βιβλία αλλά κυρίως, τώρα πια, μέσα από το "παράθυρο" ενός υπολογιστή. Σε αυτό το σημείο μου δίνεται, για άλλη μια φορά, η ευκαιρία να υπερασπιστώ, να ταχθώ με αυτό το μέσο. Ζούμε πια στην εποχή της πληροφορίας, μπροστά σου σε κλάσματα δευτερολέπτου, όπου και εάν βρίσκεσαι, εμφανίζεται ένας τεράστιος όγκος δεδομένων, σε αντίθεση με το παρελθόν όπου χρειαζόταν ένα σημαντικό χρονικό διάστημα αλλά κυρίως υπήρχε η δυσκολία για εξεύρεση πηγών. Αυτό που μένει πια είναι να δαμάσεις αυτόν το χείμαρρο πληροφοριών. "Ηνία" σου,  η λογική και η κριτική σκέψη …βλέπε σωστή παιδεία. και τότε ένας ποταμός μάθησης θα ανοιχτεί μπροστα σου και σου μένει μια τελευταία καμπή, η πιο  σημαντική για μένα…. Τα εφόδια του ταξιδιού σου στη γνώση τα έχεις μπροστά σε ένα εικονικό παράθυρο, μην περιοριστείς όμως, πέρνα από την άλλη πλευρά, κάποια δισεκατομμύρια δυαδικών αριθμών μπορεί να σου έμαθαν ότι χρειαζόσουν αλλά τώρα είναι καιρός να βγεις από αυτό το ανοικτό παράθυρό, στον Αληθινό κόσμο, την πραγματικότητα.
 Κάπως έτσι ένα πρωινό του Μαΐου άνοιξα ένα παράθυρό. Πληροφορήθηκα για την Αρχαία Κόρινθο, είδα τον Ναό του Απόλλωνα. μέχρι που "ανέβηκαμέχρι στον Ακροκόρινθο…… αλλά τίποτε δεν αντικαθιστά την αίσθηση να βρεθείς κάτω από του κίονες του Θεού Ήλιου, να αντικρίσεις κατάματα τα ψηφιδωτά στο μουσείο της Αρχαίας Κορίνθου. Μόνο περπατώντας στην Αγορά ανάμεσα στα ερείπια θα αποκτήσεις την αίσθηση του ήχου, της βοής των Κορινθιών καθώς πουλούσαν την πραμάτεια τους. Μόλις σταθείς στο Βήμα νιώθεις ότι ακολουθείς τα βήματα του Αποστόλου Παύλου, ώσπου, στην Οδό Λέχαιου, θαρρείς τα βήματα σου, ανακατεμένα με τον ήχο του νερού από την  Κρήνη της Πειρήνης γίνονται Ηχώ  απ το  κήρυγμα του Αποστόλου στην Βασιλική στοά.
 Όσο για το Κάστρο στον Ακροκόρινθο από όποια γωνία και αν το κοιτάξεις μέσα από την οθόνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει το δέος καθώς περνάς τις πύλες του κάστρου. Πόσο μάλλον η θέα που σου προσφέρει ο χώρος, καθώς σε δροσίζει ένα απαλό αεράκι που έρχεται από των κορινθιακό κόλπο. Ακόμα και το λαχάνιασμα καθώς περιδιαβαίνεις τα τείχη χαρίζει στη καρδία αυτή την έξαψη για να δεχτεί όλη την ομορφιά και την μοναδικότητα του Κάστρου. Ομορφιά που παίρνει την μορφή της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου αλλά και του τζαμιού πιο πάνω, με τον θόλο του να έχει παραμερίσει για να δεχθεί τον Ήλιο στο εσωτερικό του. Και εκεί που νομίζεις ότι τα έχεις δει και νιώσει όλα, έρχεται η Τύχη που απογειώνει της αισθήσεις. Τύχη το ψιθυρίζω εγώ αλλά σίγουρα είναι η μαεστρία της Φύσης να σε καθηλώνει με το μεγαλείο της και απλώς ο όρος τύχη αποδίδετε για την εποχή που βρέθηκα στον Ακροκόρινθο. Μέσα Μαΐου και το εσωτερικό του κάστρου είναι κατακλυσμένο από παπαρούνες λες και αυτό το λάγνο κόκκινο πέπλο είναι οι ιέρειες που περιστοιχίζουν τον Ναό της Αφροδίτης που δέσποζε του κάστρου.
 Κάπως έτσι πέρασε ένα ακόμα Μάθημα Ιστορίας και περιήγησης. Απέμεινε, επιστρέφοντας, καθισμένος μπροστά από τον υπολογιστή να προσθέσω κι εγώ  μερικά Megabyte χρώμα. Κάτι σαν παρακαταθήκη, προτροπή για όσους  τα κατεβάσετε στα δικά σας παράθυρα και γίνει η αφορμή να βγείτε και να βρεθείτε στην Αρχαία Κόρινθο και το Κάστρο του Ακροκόρινθου.




 Αρχαία Κόρινθος 

Ναός Απόλλωνα









Μουσείο Αρχαίας Κορίνθου





Ο Απόλλωνας και ο Ακροκόρινθος
Κρήνη Γλαύκης

Ναός Οκταβίας
Βασιλική Στοά
Κρήνη Πειρήνης
Οδός Λέχαιου

Ακροκόρινθος












Άγιος Δημήτριος






 
Τα Τείχη








To Τζαμί










Το Κάστρο του.... Μαγιού




 


....το Πέπλο της Αφροδίτης








Τρίτη 10 Ιουνίου 2014

Δίστομο



Τριήμερο 7-8/6/2014 στην Βοιωτία και την Φωκίδα και θεωρώ ότι ήταν Χρέος μου να επισκεφτώ το Μαρτυρικό Δίστομο …….. τα  λόγια περιττεύουν, τα πνίγουν τα συναισθήματα καθώς αντικρίζεις κατάματα τα Θύματα της Κτηνωδίας.
Χρέος είχαμε και απέναντι στο γιο μας  να έρθει εδώ,  να σταθεί, να μάθει και να μην ξεχάσει ΠΟΤΕ…… και ξέρετε μπορεί να είναι δύσκολο να καταλάβει πώς είναι δυνατό ένας άνθρωπος, ένας στρατιώτης να σφάζει μωρά παιδιά ….αλλά είναι  σίγουρο ότι το κατανόησε  μέσα από την τρεμάμενη φωνή και  τα βουρκωμένα μάτια των γονιών του όταν προσπάθησαν να του εξηγήσουν…….

 ‘’Εδώ το λένε Δίστομο
Ηρώων και Μαρτύρων
Των σπαραγμένων λουλουδιών
Των σφαγμένων μύρων

Εδώ πάτησαν οι άγριοι
Μια μέρα του Ιούνη
Και σπάραξαν την  Άνοιξη
Οι Ναζιστές, οι Ούνοι

Εδώ τρομάξαν τα άψυχα
Και τα στοιχειά λουφάξαν
Σαν χιμήξαν οι Γερμανοί
Και τη Ζωή ρημάξαν

Εδώ π ανθίζει ο καημός
Και λάμπει η απουσία
Εδώ παλεύει ένας λαός
Για Ειρήνη κι Ευτυχία’’
                                 Στάθης Σταθάς
Αξίζει να ακούσετε το μοιρολόι : http://www.distomo-griechenland.de/flash/intro_mouse_bth.swf

…μάλλον θα περιμένατε όμορφες στιγμές από αυτή την Ατραπό….  αλλά δυστυχώς πάντα καραδοκούν  … Σκέψεις και πράξεις …Εγκλήματα,  που δεν πρέπει να λησμονούμε.
 Ναι δεν πρέπει να Ξεχνάμε, ούτε να κάνουμε τα στραβά μάτια,  γιατί κάποια στιγμή όλα αυτά θα μας καταπλακώσουν …θα κρύψουν το Φώς  …και ότι Ωραίο θα χαθεί, στο Μαύρο και το Γκρίζο.  
Μια αφορμή ακόμα είναι και τα λόγια της Ιστορικού που μας ξενάγησε ….. στη συζήτηση που είχαμε μας αποκάλυψε ότι Υποψήφια της Χ. Α.  με συγγενείς  θύματα στη Σφαγή, είχε το θράσος να κάνει τηλεοπτικές  δηλώσεις…. αν είναι δυνατό!!!!  μπροστά στο Μνημείο. Μπροστα στα Σμπαραλιασμένα Κρανία Μωρών παιδιών. Ήταν λέει το φταίξιμο των Ανταρτών …ήταν λέει παράπλευρες απώλειες …. ήταν οι κακοί οι κουμουνιστές.
 Τρέμω αυτή τη στιγμή που γράφω  αλλά τελικά πρέπει να προσέξουμε όλοι μας …. Η κρίση που περνάμε είναι κρίση Ιδεών,  Λογικής και …ντρέπομαι όταν βλέπω ένα παιδί 23 χρονών, γελώντας να ξεστομίζει τέτοιες σκέψεις μπροστα σε σφαγιασμένους από Χέρι Γερμανού Ναζί ….ναι αυτού με την σβάστικα στο χέρι ….
Πρέπει να Ξυπνήσουμε να Φωνάξουμε..
ΠΟΤΕ ΠΙΑ Φασισμός





"Εδώ το λένε Δίστομο

Ηρώων και Μαρτύρων

Των σπαραγμένων λουλουδιών

Των σφαγμένων μύρων"





"Εδώ π ανθίζει ο καημός

και λάμπει η απουσία

Εδώ παλεύει ένας Λαός

Για Ειρήνη κι Ευτυχία "

















"Εδώ τρομάξαν τα άψυχα

Και τα στοιχειά λουφάξαν

Σαν χιμήξαν οι Γερμανοί

Και τη Ζωή ρημάξαν"


"Εδώ πάτησαν οι άγριοι

Μια μέρα του Ιούνη

Και σπάραξαν την  Άνοιξη

Οι Ναζιστές, οι Ούνοι"